..........................* κιτρινισμένες λιθογραφίες * για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάνονται στην εποχή μας...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη...........Νίκος Μπελογιάννης

~


................................... Οι περισσότεροι από εμάς δεν ζούμε τα όνειρά μας, επειδή ζούμε τους φόβους μας

Μετάφραση (Translate)

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο Γιατρός Διονύσης Πυλαρινός» την Παρασκευή 10 Αυγούστου 2018, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ


~~~~~~~~~~~

Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ
σας προσκαλούν
στην παρουσίαση του βιβλίου

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2018, στις 20:30
στον Άγιο Γεώργιο των Φιλικών, στη Ζάκυνθο

Ομιλητές:
Γιάννης Δεμέτης, Νίκος Κακολύρης,
Διονύσης Βίτσος, Μπάμπης Πυλαρινός
~~~~~~~
Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου…

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

η οποία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018, στις 20:30, στον Άγιο Γεώργιο των Φιλικών, στη Ζάκυνθο και ομιλητές είναι οι κ.κ. Γιάννης Δεμέτης – πρώην Διευθυντης Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, Νίκος Κακολύρης – Μαθηματικός, Διονύσης Βίτσος – Συγγραφέας / Εκδότης των εκδόσεων ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ και ο γιος του αείμνηστου γιατρού Μπάμπης Πυλαρινός – Ζωγράφος/Αγιογράφος, ο οποίος και είναι ο συγγραφέας του βιβλίου.

Μια προσέγγιση της παρουσίας και του έργου του γιατρού, Διονύση Πυλαρινού (1927-2007) με τη ματιά του γιου του, Μπάμπη Πυλαρινού, των φίλων και των συνεργατών του, ανθρώπων, δηλαδή, που δραστηριοποιήθηκε μαζί τους στους χώρους που κυρίως κινήθηκε: ιατρικό λειτούργημα, δημαρχιακό και βουλευτικό αξίωμα, προεδρία Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων.
Δίνονται μαρτυρίες για το πώς προχώρησαν, αλλά και πώς ματαιώθηκαν πολλά πράγματα στο νησί και τον τρόπο που αντιδρούσε ο γιατρός στις καταστάσεις που αντιμετώπισε.
Η προστατευτικότητα και η υποστηρικτική συμπεριφορά που επέδειξε ο Πυλαρινός προς το αδύναμο κομμάτι του κοινωνικού του περιβάλλοντος τον κατέστησαν ιδιαίτερα δημοφιλή στους συντοπίτες του. Το ήθος και το έργο του ρίζωσε στη μνήμη της ζακυνθινής κοινωνίας.
Στο βιβλίο περιλαμβάνονται και τρεις ομιλίες του γιατρού για τον Λούκα Καρρέρ, την δράση της Φιλικής Εταιρείας και την ιστορία και τη δραστηριότητα του Μουσείου Σολωμού.

Who is Who  
Ο Διονύσης γεννήθηκε το 1927 στο Σαρακινάδο και έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη Ζάκυνθο. Πέρασε στη ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αφού ολοκλήρωσε και τη διδακτορική του διατριβή εργάστηκε στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Επέστρεψε στη Ζάκυνθο το 1957. Δυο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη Λωρέττα Λογοθέτη και απέκτησε μαζί της τρία παιδιά την Έφη, την Ελένη και το Χαράλαμπο.
Από το 1962 μέχρι τι 1986 εργάστηκε σαν γιατρός στο Νοσοκομείο Ζακύνθου όπου έγινε Διευθυντής της παθολογικής κλινικής.
Τον Οκτώβριο του 1986 Εξελέγη δήμαρχος Ζακυνθίων και το 1989 εξελέγη βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση Τζανετάκη.
Διατέλεσε επί μακρόν Πρόεδρος του Μουσείου Σολομού και Επιφανών Ζακυνθίων.
Ο εκλιπών διακρίθηκε για την επιστημονική, κοινωνική και επαγγελματική του καταξίωση, και ως πολιτικός υπήρξε φιλοπρόοδος διακρινόμενος για το ήθος και την εργατικότητα του. Ως πολιτικός, ήταν πρωτοπόρος στο λόγο και πορεύθηκε με γνώμονα το μέτρο, την ηπιότητα, το σεβασμό στη διαφορετική άποψη και υπηρέτησε το τόπο του από κάθε θέση ευθύνης. Υπήρξε ιστορικό στέλεχος της Ένωσης Κέντρου και της Ν.Δ. και η απουσία του προστίθεται στις απουσίες όσων άφησαν κάτι καλό σε τούτο τον τόπο.

___________

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

«Η Παναγία του Βαλτινού» του Δημήτρη Τσιγάρα

Ηλίας Κεφάλας
ΤΡΙΚΑΛΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ


ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤ. ΤΣΙΓΑΡΑ
«Η Παναγία του Βαλτινού», 
Τρίκαλα 2018

Εδώ στις εσοχές της επαρχίας που ζούμε κεκρυμμένοι, μην προκαλώντας καθ’ οιονδήποτε τρόπο την δημοσιότητα, μη νομίζετε ότι μένουμε και ανενεργοί. Δημιουργούμε τον μικρό μας πολιτισμό απερίσπαστοι και αφοσιωμένοι στα μεράκια μας και δεν έχουμε απαιτήσεις ιδιαίτερες πέρα από τις πειστικές απαντήσεις που δίνουμε στον εαυτό μας. Κατά τα άλλα και τυπογραφικά εργαστήρια έχουμε και βιβλία βγάζουμε ιδίοις αναμαλώμασι και βιβλιοπωλεία έχουμε για να τα εκθέτουμε στις βιτρίνες τους και κόσμο, επίσης έχουμε, για να τα προσέχει και να τα συζητάει. Προ πάντων έχουμε συγγραφείς. 
Ο λόγος σήμερα για τον Δημήτρη Τσιγάρα που, πολύ πιθανόν, να πηγαίνει κατά κάποιον τρόπο ενσυνείδητα χαμένος, επιμένοντας να μη φεύγει από τον γενέθλιο χώρο του. Σπουδαγμένος γραφίστας και επιμελητής βιβλίων καλλιεργεί παράλληλα όλες τις εγγενείς εφέσεις του, αυτές που τον αιχμαλώτισαν από την παιδική του ηλικία και τον οδήγησαν σ’ έναν πληθωρικό καλλιτεχνικό δρόμο: ζωγράφος, μουσικός, φωτογράφος, συγγραφέας, εκδότης, λαογράφος, κινηματογραφιστής. Μπράβο Δημήτρη!
Το άρτι εκδοθέν βιβλίο του είναι «Η Παναγία του Βαλτινού», με κείμενα τοπιολαογραφικά σύμμεικτα, όπως επεξηγεί ο υπότιτλός του. Πρόκειται για ιστορικές και λαογραφικές αναφορές γύρω από το πανέμορφο ξωκκλήσι, αλλά και μνήμες των γύρω χωριών, κυρίως του Βαλτινού. Εντυπωσιάζουν πέρα από τις κατατοπιστικές φωτογραφίες οι ζωγραφιές του Δημήτρη, που ζωντανεύουν με ενάργεια τους θρύλους του δάσους ή τους ήρωες των ομόθεμων κειμένων που ανθολογεί. Δυστυχώς ο χώρος δεν επιτρέπει να πούμε περισσότερα. Ήθελα απλώς να πω ότι είμαστε εδώ, υπάρχουμε και δημιουργούμε εν ακμή, στον τόπο μας.


Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Ο Κορφιάτης βρυκόλακας {αποσπάσματα από το κείμενο του 5ου τεύχους του Νίκου Δημήτριου Μάμαλου}

Πορτόνι
Κέρκυρα

Ο Κορφιάτης βρυκόλακας
{αποσπάσματα από το κείμενο του 5ου τεύχους του Νίκου Δημήτριου Μάμαλου}


 Π οιος είναι και τι κάνει ο βρυκόλακας; Ο Μιχαήλ Δένδιας θα τον περιγράψει ως: «ο συν τω σώματι εμφανιζόμενος μετά θάνατου κακός άνθρωπος, όστις ανιστάμενος τας νύκτας απο του τάκρου περιέρχονται τα γνωστά αυτώ μέρη. Αλλόμοιον δ'είς εκίνον ούτις ήθελαν ίδει αυτού διότι όντος μεγάλην δυστυχίαν θέλει υποστή». Ο Γεράσιμος Χυτήρης είναι εξίσου γλαφυρός: «αναπαλλοτρίωτοι υπεξούσιοι των διαβολικών ορδών, μετέχουν και σαν εταίροι, αφού κρατούν την ικανότητα να διαπράττουν το κακό και σε βάρος των ζωντανών, τόσο με το φόβο που προκαλούν, όσο κι από επιδίωξη της ανεπανόρθωτα κακής τους φύσεως». 
.....................
Τα σαγράδα χάσκουν ακόμα

Τα ερείπια των γαιοκτημονικών οικογενειών της υπαίθρου διατηρούν τη κεντρική τους θέση όχι μόνο στο οικιστικό σχέδιο του χωριού, αλλά και στις αφηγήσεις. Πετάμε τα σκουπίδια μας μέσα και παρκάρουμε μπροστά τους για να τα κρύψουμε. Αυτά εκεί, επιζούν και μετά το χαλασμό τους. Η ακλέρια και η ερμιά που οδήγησαν στην εγκατάλειψη είναι αναμενόμενη τιμωρία της συμπεριφοράς των αριστοκρατών στους φτωχούς χωριάτες. Αρπαγή περιουσιών, εξοντωτικές εργασίες, θάνατος. Οι παλαιότεροι θα μιλήσουν για τους ανθρώπινους σκελετούς που βρέθηκαν στα περίφημα σαγράδα. Ο άρχοντας πρέπει να τιμωρηθεί και αφού δεν το κατάφερε κανείς σε αυτή τη ζωή, υπάρχει και η επόμενη. Οι συγγενείς και οι γείτονες ας δράσουν καταλλήλως. Αυτή είναι η γοητεία της Κέρκυρας που περιγράφει ο Λ. Ντάρρελ.
...................
Οι αφορισμένοι στα χωριά και στη χώρα

Ανάμεσα στα επιτίμια του αφορισμού των περασμένων αιώνων ήταν οι αφορισμένοι να μείνουν «άλυτοι και τυμπανιαίοι». Ο αφορισμός αποτέλεσε εργαλείο της Εκκλησίας στο πλαίσιο των δικαστικών αρμοδιοτήτων που επωμίστηκε στις βενετοκρατούμενες και οθωμανοκρατούμενες περιοχές. Εκ των πραγμάτων λειτούργησε και εντοπίζεται σε περιπτώσεις που δεν αναμένεται. Αν δεν έχει προηγηθεί αφορισμός η εκκλησιαστική δράση παραμένει άμεση. Ας δούμε ένα παλιότερο παράδειγμα και ένα σύγχρονο. 
.......................
Τα δικά μας κινηματογραφικά βαμπίρ

Η δυτικοευρωπαϊκή παράδοση του βαμπίρ (αιχμηροί κυνόδοντες, τροφή με αίμα ζωντανών, φόβος στο φως κ.τ.λ.) συναντά την εγχώρια βαλκανική του βρικόλακα στον κινηματογράφο. Για τις παραδόσεις γύρω από το Ποντικονήσι έχουμε μιλήσει παλιότερα (Πορτόνι 3, Καλοκαίρι 2017 ). Η αμερικάνικη ταινία Isle of the Dead (1945), υποτιθέμενα γυρισμένη στην Κέρκυρα των Βαλκανικών Πολέμων, φέρνει στο νησί των Νεκρών του Μπαίκλιν την Καρμίλλα του Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού. Στη Fedora (1979) όλα παραπέμπουν στο κερκυραϊκό φαντασιακό που συνέθεσαν μέσα στους αιώνες των ελαιώνων οι επισκέπτες του νησιού αναζητώντας αυτό που δεν εντόπιζαν στις πατρίδες τους: αθανασία. 

~~~~~~~~~~~~
Φωτό 1: Αφιέρωμα στη στοιχειωμένη Κέρκυρα στην Ακρόπολη του 1967
Φωτό 2 : Η ιστορία του βρυκόλακα Αντωνάκη Μπόϊκου συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των πνευματιστών του Μεσοπολέμου Δημοσίευμα στο περιοδικό "Ψυχικαί Έρευναι" {1933}
Φωτό 3 : Χαρακτηριστική σκηνή της ταινίας Fedora {1978}
Φώτο 4: Εξώφυλλο περιοδικού "Πορτόνι"





Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

Είκοσι πέντε (25) χρόνια πριν, Δευτέρα 19 Ιουλίου 1993 όταν στο Ρέθυμνο κυκλοφόρησε η εβδομαδιαία εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"


Ήταν τέτοια μέρα ακριβώς 25 χρόνια πριν, Δευτέρα 19 Ιουλίου 1993 όταν στο Ρέθυμνο κυκλοφόρησε η εβδομαδιαία εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ". Εκδότες της δύο νέοι άνθρωποι, ο Γιάννης Στ. Καλαϊτζάκης και εγώ. Εκείνου ο πατέρας, ο Στέλιος εξέδιδε την καθημερινή εφημερίδα "ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ" -την οποία συνεχίζει σήμερα ο Γιάννης, εγώ είχα αποχωρήσει ένα χρόνο πριν από τα "ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ", με δική μου θέληση- ήθελα ν' ανοίξω τα δικά μου φτερά- είχαμε εκδώσει με δύο συμπολίτες τον Αντώνη Πατερογιαννάκη και τον Κώστα Ρακιντζή ένα μηνιαίο περιοδικό τις "ΣΕΛΙΔΕΣ της ΚΡΗΤΗΣ", όμως το περιοδικό αυτό βγήκε μάλλον σε λάθος εποχή δεν μπόρεσε να κρατηθεί -116 χρωματιστές σελίδες-, είχε υψηλό κόστος για τα τότε δεδομένα. Έτσι είχα βρεθεί σχεδόν άνεργος, αλλά απασχολούμουν στην "Κ.Ε.".
Κάποια στιγμή σκεφτήκαμε με τον Γιάννη να βγάλουμε μία εβδομαδιαία εφημερίδα. 50% εκείνος 50% εγώ. Την έκδοση της προσδιορίζαμε Σεπτέμβρη ή αρχές Οκτώβρη του 1993. 

Όμως την Δευτέρα 12 Ιούλη συνέβη τούτο: Μας ήρθε μία πληροφορία ότι ο Γιάννης Χαλκιαδάκης εκδότης των "ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ", ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει εβδομαδιαία εφημερίδα. Η πληροφορία αυτή βέβαια αποδείχθηκε λανθασμένη, όμως εμάς μας άγχωσε και αποφασίσαμε να βγάλουμε αμέσως εφημερίδα. Να προλάβουμε τον Χαλκιαδάκη.

Κεφάλαιο δεν είχαμε. Ζητήσαμε από τον πατέρα του Γιάννη, τον Στέλιο να μας τυπώνει για ένα δίμηνο την εφημερίδα, μέχρι να εισπράξουμε τις πρώτες συνδρομές. Εκείνος δέχτηκε και έτσι έγινε. Το δεύτερο θέμα ήταν ότι δεν είχαμε όνομα για την εφημερίδα μας. Πως να την λέμε; Eγώ έριξα την ιδέα να την ονομάσουμε "ΕΒΔΟΜΑΔΑ", όμως στο Ηράκλειο τότε, ένας πολύ αγαπημένος συνάδελφος και φίλος ο συγραφέας Μανώλης Παντινάκης εξέδιδε εφημερίδα με το ίδιο όνομα και αυτό θα δημιουργούσε κάποιο μπέρδεμα. Ο Γιάννης θυμήθηκε ότι ο θείος του, δημοσιογράφος, δικηγόρος και πρώην Δήμαρχος Ρεθύμνου Μανώλης Καλαϊτζάκης (που δυστυχώς έφυγε πολύ νέος από τη ζωή το καλοκαίρι του 1989) είχε εκδώσει το 1974 μία εβδομαδιαία εφημερίδα με το όνομα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ". η οποία δεν είχε κρατήσει πολύ καιρό γιατί στο μεταξύ ο Μανώλης εξελέγη Δήμαρχος Ρεθύμνου τον Μάρτη του 1975 και την διέκοψε. Εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" είχε εκδοθεί και στις πρώτες δεκαετίες του π. αιώνα πάλι από τις οικογένειες Καλαϊτζάκη και Βιβυλάκη.

Ο Γιάννης τηλεφώνησε αμέσως στη θεία του την κυρία Λιλή (Ευαγγελία, το γένος Αρκολάκη) και την ρώτησε αν μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε το όνομα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" που φυσικά ανήκε στον Μανώλη. Η κυρία Λιλή όχι μόνο δεν είχε αντίρρηση αλλά ενθουσιάστηκε που θα ξανάβγαινε εφημερίδα με το όνομα που τόσο αγάπησε ο άντρας της, ήρθε αμέσως στο γραφείο μας (γραφείο είχαμε το ημιυπόγειο της "Κ.Ε". εκεί που ο Γιάννης έχει τώρα τον ραδιοφωνικό σταθμό του), μας αγκάλιασε, μας ευχήθηκε και μάλιστα αμέσως άρχισε να μας γράφει και συνδρομητές... Πρώτο συνδρομητή θυμάμαι έγραψε τον Κωστή Σταγάκη που είχε τότε φούρνο στη Λ. Κουντουριώτη που ήταν αδερφικός φίλος του Μανώλη και δημοτικός σύμβουλος επί δημαρχίας του. Η κυρία Λιλή είναι υπέροχος άνθρωπος. Με τον Μανώλη, απέκτησαν δύο εξαιρετικά παιδιά, τον Γιάννη και τον Μελχή.

Έτσι στο "άψε σβήσε" κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ". Δακτυλογράφηση και σελιδοποίηση έκαναν η Γιάννα Μανουσάκη (σύζυγος αργότερα του Αντώνη Κλαψινάκη) η Αναστασία Αντωνογιωργάκη, η αδερφή του Γιάννη, Αγγελική σύζυγος του Γιάννη Αγριμάκη, αργότερα και η Χαρά Κυριακοπούλου. Τον λογότυπο έστησε ο Πάρης Δανιάς, εκτύπωση ο Κωστής Κλαψινός, διανομή ο Γιάννης Κουταλάς. Δημοσιογραφικά μας βοήθησε η Μαρίνα Μουνδριανάκη, από τους πρώτους συνεργάτες μας επίσης ο Μάρκος Πολιουδάκης, ο Μιχάλης Τρούλης και με "κόμικ" ο Σήφης Φιτσανάκης. Τα πρώτα φύλλα ήταν ένα εφημεριδάκι, 16 σελίδες περίπου στο σχήμα Α4. 

Την "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" κρατήσαμε μαζί με τον Γιάννη δύο χρόνια. Κατόπιν συνέχισα μόνος μου. Όχι δεν τσακωθήκαμε, απλά έτσι κρίναμε να κάνουμε. Άλλωστε με τον Γιάννη μπορεί κάπου να συμφωνούμε, κάπου να διαφωνούμε, όμως "μαύρα μάτια" δεν είπαμε ποτέ.

Στα χρόνια που ακολούθησαν η "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" είχε μια σημαντική διαδρομή. Την αγκάλιασε η κοινωνία του Ρεθύμνου, την εμπιστεύτηκαν πολλοί άνθρωποι του γραπτού λόγου. Τον Γενάρη του 2010, κυκλοφόρησε το τελευταία φύλλο της. Η ευθύνη σε κάθε περίπτωση είναι δική μου και την έχω αναλάβει.
Αρκετά ξεκουράστηκε αυτά τα οκτώ χρόνια η "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ". 

Είναι ώρα να ξανασηκωθεί...

Δ.Τζ.

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Όπου κι αν πας το καλοκαίρι, όπως στο χωριό σου δε θα ζήσεις πουθενά

  ΣΚΕΨΕΙΣ // ΑΠΟΨΕΙΣ  

Όταν πρωτοείδα την αυγουστιάτικη Αθήνα έμεινα έκθαμβος, γιατί είναι ΠΟΛΥ πιο κουκλάρα απ’ όσο φανταζόμουν… Είναι ίσως η μοναδική περίοδος που η πόλη παίρνει μια ανάσα ηρεμίας, αφού η ηχορύπανση (που κάθε χρόνο προκαλεί χιλιάδες θανάτους, αλλά στο Ελλαδιστάν δε φαίνεται να νοιάζεται κανείς) παίρνει πόδι μαζί με τους κατοίκους που φεύγουν διακοπές.
Όπου κι αν πας το καλοκαίρι, όπως στο χωριό σου δε θα ζήσεις πουθενά
Έπρεπε να ενηλικιωθώ για να ζήσω αυτήν την τόσο υποτιμημένη ομορφιά. Να περπατάς την Πανεπιστημίου σε ώρα αιχμής και να μην κινείται ούτε μύγα, είναι μια αίσθηση σαν ναρκωτικό, τη ζητά ο οργανισμός σου. Και ξέρω ότι θα την ξαναζήσω, αλλά εξακολουθεί να μου φαίνεται παράξενο να περνάω τα πανέμορφα καλοκαιρινά απογεύματα μου εδώ.
Γιατί σαν παιδί, αυτήν την εποχή δεν ήμουν στην πρωτεύουσα να βράζω. Ήμουν χωριό. Κι αυτές τις ώρες με τον απαλό ήλιο πριν πέσει η νύχτα, ήμουν στα καταπράσινα μέρη του και έπαιζα, μέχρι να μαζευτούμε για βραδινό και μετά πάλι έξω! Μπορεί να μην είχε κάτι ιδιαίτερο, να ήταν πολύ φτωχικό και να μη συμπαθούσα πολλούς από τους βλάχο-κουτσομπόληδες που το κατοικούσαν.

Αλλά ήταν ο τόπος που δεν έβλεπα την ώρα κάθε χρόνο να βρεθώ.

Έγινε συνώνυμο του καλοκαιριού μου και από κάποια στιγμή κι έπειτα, το σπίτι μου. Γιατί «σπίτι» ονομάζεται το μέρος όπου βρίσκεται η καρδιά σου. Η δική μου ήταν στα παιδικά μου χρόνια, που στο χωριό τα απολάμβανα όσο πουθενά, τότε που τα πνευμόνια μου δεν είχαν σταφιδιάσει από το κάπνισμα και μπορούσα να τρέχω όλη μέρα…
Όσο καταφέρνω να με θυμηθώ μικρό, ήταν συνώνυμο της απόδρασης: η ευκαιρία να παίξω όσο αντέχω σαν παιδί και να βρω τον εαυτό μου. Μεγαλώνοντας, απέκτησε πιο… ιερό χαρακτήρα: δε βιαζόμασταν να πάμε, αλλά το είχαμε στη λίστα με τα στανταράκια, σα μια τελετουργία που αν δεν την κάναμε, δεν ζούσαμε καλοκαίρι.

«Έλα ρε, τι λέει, καλά; Που είσαι; Τέλεια! Θα πάμε καθόλου χωριό; Πότε; Ξέρεις ποιοι και ποιοι θα έρθουν; Θα είναι κι εκείνη; Οκ, θα είμαι εκεί!»

Έβλεπες κάθε χρόνο τους φίλους (και τις καψούρες) που δεν έβλεπες όλη τη χρονιά. Κι εδώ έγκειται το μεγάλο πλεονέκτημα να βρίσκεσαι σε απομονωμένο χωριό: η συντροφικότητα! Θυμίζω ότι ανήκω στην προνομιούχο γενιά που πρόλαβε νεανικά χρόνια χωρίς fb, Twitter ή Insta (για την ακρίβεια, χωρίς καν ίντερνετ, υπολογιστές ή κινητά)! Τότε, είχαμε ο ένας τον άλλο!
Μικρά, παίζαμε ασταμάτητα μπάλα, κρυφτό, κεραμιδάκια (το ΜΙΣΟΥΣΑ αυτό το παιχνίδι) και φυσικά, πολύ μπουγέλο! Σαν έφηβοι, ήρθαν τα χαρτιά και το παλέρμο. Πολύ παλέρμοΣαν ενήλικες, απλά γουστάραμε την κουβέντα. Τι κάνει ο καθένας στη ζωή και πώς βλέπει τα πράγματα, για να καταλήξουμε στο «τι βλακείες κάναμε εδώ πιτσιρίκια, τι μουσική παίζαμε σ’ εκείνο το πάρτι, πού πρωτοφίλησα την Ιωάννα, ή τι βρισίδια μας έριχνε ο γέρος όταν μας έπεφτε η μπάλα μες το λιβάδι του με τ’ αγγούρια»!

Γιατί στο χωριό, τα καλοκαίρια ήταν δικά μας. Και μπορεί εμείς να μεγαλώσαμε, αλλά οι αναμνήσεις που αποκτήσαμε, όχι.

Τώρα μπορεί να μη βλεπόμαστε τόσο συχνά όσο τότε, ή να έχουμε αμάξια και να πεταγόμαστε κάπου κοντά για ποτό, αλλά αρκεί να κάτσουμε στο στέκι που είχαμε από μικροί, για να επανέλθει αυτή η αίσθηση της …συμμορίας (διότι ό,τι γίνεται στο χωριό, μένει στο χωριό)! Πόσο τυχερός είσαι να μεγαλώνεις μαζί με κάποιον, έστω με διαλείμματα; Να τον βλέπεις να αλλάζει, να διαμορφώνεται και να σου δίνει συνέχεια κάτι νέο να ανακαλύψεις;
Ένα εξοχικό δεν είναι δεδομένο. Άλλοι δεν είχαν ποτέ κάποιο τέτοιο μέρος για να αποδράσουν και έψαχναν κάθε χρόνο τι θα κάνουν. Το καταλαβαίνω τώρα, όταν μιλάω για διακοπές και αντικρίζω το βλέμμα των άλλων με το που μάθουν ότι εγώ είχα δύο χωριά κι όχι ένα! Γι’ αυτό να εκτιμάς το χωριό σου κι όσα έζησες σ’ αυτό!
Ακόμα κι αν θυμάσαι εκείνο το ρεζιλίκι όταν είχες γίνει μπαούλο απ’ τα ξίδια, ή το πόσο τρόμαξες που ο Γιάννης κρύφτηκε στο νεκροταφείο όταν φύλαγες, ή όταν άναβες φιδάκι για τα κουνούπια κι οι γριές διέδιδαν ότι κάπνιζες! Ακόμα και οι πιο χαζές στιγμές, ήταν κάτι που στο μέλλον θα θυμάσαι νοσταλγικά!

Γιατί καλοκαίρι όπως στο χωριό σου, δε θα ζήσεις πουθενά!

* από το:

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018

Σύμφωνα με την Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Πελοποννήσου: Συνελήφθησαν συνολικά εννιακόσια δεκαπέντε (915) άτομα

   ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ   ΔΕΛΤΙΟ   

Στοιχεία που αφορούν την μηνιαία δραστηριότητα των Υπηρεσιών της, δημοσιοποίησε η Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Πελοποννήσου. Σύμφωνα με τα στοιχεία, αυτά, κατά την διάρκεια του Μαΐου, συνελήφθησαν 915 άτομα.
Εδώ παρατηρούμε ότι η οικονομική κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, επί μια δεκαετία τώρα, είναι το πρωταρχικό αίτιο της μεγάλης εγκληματικότητας  που σημειώνεται σ΄ένα μεγάλο γεωγραφικό διαμέρισμα όπως είναι η Πελοπόννησος σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Αστυνομικής Δ/νσης Πελοποννήσου με κοντά στις χίλιες συλλήψεις (μέσα σ' ένα μήνα) για διάφορα αδικήματα... το Σικάγο που ακούγαμε παλιά ωχριά μπροστά σ' αυτό που ζούμε εδώ.

Πιο αναλυτικά: Κατά την διάρκεια του μηνός Μαΐου του έτους 2018, από τις υφιστάμενες υπηρεσίες της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Πελοποννήσου:

Συνελήφθησαν συνολικά εννιακόσια δεκαπέντε (915) άτομα και ειδικότερα:

  • †Δύο για απόπειρα ανθρωποκτονίας.
  • Ογδόντα έξι για κλοπή (και απόπειρες).
  • †Ογδόντα τρία για παράβαση Ν. Περί Ναρκωτικών.
  • †Εννέα για παράβαση Ν. Περί Όπλων.
  • †Ένα για παράβαση Ν. Περί Αρχαιοτήτων.
  • †Τρία για Απάτη.
  • †Τρία για αποδοχή και διάθεση προϊόντων εγκλήματος.
  • †Τριακόσια ενενήντα επτά για παράβαση Ν. Περί Αλλοδαπών.
  • †Ένα για διακίνηση μη νόμιμων αλλοδαπών.
  • †Δύο για εμπρησμό.
  • †Επτά για πλαστογραφία.
  • †Τρία  για παραμέληση εποπτείας ανηλίκου.
  • †Τέσσερα για λαθρεμπόριο.
  • †Δύο για παράνομο υπαίθριο εμπόριο.
  • †Δέκα για Γ.Ο.Κ..
  • †Εκατόν τριάντα οκτώ για Κ.Ο.Κ..
  • †Τέσσερα για ενδοοικογενειακή βία.
  • †Εβδομήντα τρία για καταδιωκτικά έγγραφα.
  • †Ογδόντα έξι για διάφορα αδικήματα (κατ’ έγκληση διωκόμενα, Υγειονομικού Κανονισμού κ.λ.π.).
† Εξιχνιάσθηκαν:
  • †Δύο (2) υποθέσεις ανθρωποκτονίας.
  • †Εκατόν είκοσι μία (121) υποθέσεις κλοπών – διαρρήξεων οικιών, καταστημάτων, οχημάτων κ.λ.π. (και απόπειρες).
  • †Τέσσερις (4) υποθέσεις απάτης.
  • †Εβδομήντα μία (71) υποθέσεις για παράβαση του Ν. Περί Ναρκωτικών.
  • †Έντεκα (11) υποθέσεις για παράβαση του Ν. Περί Όπλων.
  • †Μία (1) υπόθεση για παράβαση Ν. Περί Αρχαιοτήτων.
  • †Επτά (7) υποθέσεις πλαστογραφίας.
  • †Πέντε (5) υποθέσεις λαθρεμπορίου.
  • †Δύο (2) υποθέσεις κυκλοφορίας παραχαραγμένων νομισμάτων.
† Κατασχέθηκαν συνολικά:
  • †Ηρωίνη-1.879,22- γραμμάρια.
  • †Κοκαΐνη -0,3- γραμμάρια.
  • †Κάνναβη-417,8- γραμμάρια.
  • †Δενδρύλλια κάνναβης
  • †Ναρκωτικά χάπια204 .
  • †Τσιγαριλίκια κάνναβης
  • †Γεμιστήρες πιστολιού
  • †Λοιπά Όπλα (Σιδερογροθιές, Συσκευές εκτόξευσης χημικής ουσίας, ράβδοι, συσκευές ηλεκτρικής εκκένωσης κ.λ.π.)4 .
  • †Κυνηγετικά όπλα-Τυφέκιο
  • †Φυσίγγια διαφόρων τύπων, κάλυκες, βολίδες κ.λ.π.60 .
  • †Ξίφη, ξιφολόγχες, μαχαίρια, σπάθες, σουγιάδες κ.λ.π.
  • †Χρηματικό ποσό-1.595 – ευρώ.
  • †Πλαστά χαρτονομίσματα διαφόρων τύπ ων
  • †Κίβδηλα νομίσματα
  • †Λαθραίος καπνός-4.490- γραμμάρια.
  • †Πακέτα λαθραίων τσιγάρων
  • †Ζυγαριές ακριβείας
  • †Κινητά τηλέφωνα
  • †Οχήματα
  • †Καλλιεργητικός εξοπλισμός .
  • †Διαρρηκτικά εργαλεία.
  • †Διάφορα προϊόντα παραεμπορίου.
Κλαπέντα Οχήματα: 81. Βρέθηκαν τα 30.
_______
https://argonafplia.gr/

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Επιτροπή Αλληλεγγύης & Αγώνα Μεσσηνίας : "Να σταματήσουμε τον ΕΝΦΙΑ-λτη"


 Thanasis Petrakos 
 ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ







Πάνος Αϊβαλής
ΝΕΑ  ΜΑΚΡΗ - ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ
Πρώτα η επιβίωση μας και έπονται τα υπόλοιπα.... σταματάμε να πληρώνουμε κάθε μορφής χαράτσια.... και πρώτα - πρώτα να σταματάμε να βάζουμε τα πανάκριβα καύσιμα (βενζίνη, πετρέλαιο) στα 20,00 ευρώ, η αξία καυσίμου είναι 7,62 και οι φόροι και δασμοί είναι 12,38 ευρώ. Για ένα μήνα αν πάψουμε να βάζουμε βενζίνη θα τους στείλουμε αδιάβαστους ....