..........................* κιτρινισμένες λιθογραφίες * για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάνονται στην εποχή μας...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη...........Νίκος Μπελογιάννης

~


................................... Οι περισσότεροι από εμάς δεν ζούμε τα όνειρά μας, επειδή ζούμε τους φόβους μας

Μετάφραση (Translate)

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Δασκάλα πηγαίνει κάθε πρωί με βάρκα στην Τέλενδο για να διδάξει στους λιγοστούς μαθητές του νησιού

Η Τέλενδος είναι ένα νησί του νοτίου Αιγαίου και ένα από τα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται κοντά στην Κάλυμνο και το χειμώνα έχει λιγότερους από 100 κατοίκους. Παρά τους λίγους κατοίκους της, η Τέλενδος έχει τη δική της δασκάλα. Η 30χρονη Ελένη Τάνου μένει στην Κάλυμνο, αλλά κάθε πρωί περνά στην Τέλενδο με μια μικρή βάρκα για να συναντήσει τους μαθητές της και να κάνει μάθημα.
Η Ελένη είναι αναπληρώτρια δασκάλα και μετακόμισε στην Κάλυμνο, όταν συνάντησε τον έρωτα της ζωής της εκεί και έτσι έγινε μόνιμη κάτοικος Δωδεκανήσων. Το δημοτικό σχολείο στο οποίο διδάσκει είναι μονοθέσιο και σύντομα θα μείνει μόνο με δύο μαθητές. Η αναπληρώτρια δασκάλα παραχώρησε συνέντευξη στην Εφημερίδα Δημοκρατική και στην Μαίρη Φώτη όπου μιλά για τις ιδιαίτερες συνθήκες της εργασίας της, για την ευγνωμοσύνη της για τις εμπειρίες που έχει αποκομίσει από αυτά τα «δύσκολα» σχολεία, αλλά και για τις αντιοξοότητες που αντιμετωπίζουν και άλλοι αναπληρωτές δάσκαλοι που εργάζονται σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.

Πώς βρεθήκατε στην Τέλενδο;

Ζω στην Κάλυμνο εδώ και τέσσερα χρόνια. Ο σύζυγός μου είναι Καλύμνιος, γι αυτό και αποφάσισα κι εγώ να μετακομίσω στο νησί. Σκέφτηκα λοιπόν ότι θα είναι καλή ευκαιρία να δω κι ένα σχολείο δύσκολο, όπως λέμε, και ήθελα να ζήσω αυτή την εμπειρία.

Πότε πήρατε την απόφαση;

Το καλοκαίρι που μας πέρασε άρχισα να το σκέφτομαι και αφού το συζήτησα με τον σύζυγό μου, αποφάσισα να το δηλώσω και τελικά κλήθηκα να καλύψω τη θέση εκεί.

Τι ιδιαιτερότητες έχει αυτό σχολείο;

Πρώτα απ΄όλα είναι μονοθέσιο. Έχω τρεις τάξεις αυτή τη στιγμή. Ένα παιδάκι στην πρώτη τάξη, δύο παιδάκια στην τρίτη τάξη και πέντε παιδάκια στην πέμπτη τάξη. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βρω τις ισορροπίες ανάμεσα σε τρεις τάξεις. Πώς να τους κάνω το μάθημα, το χρόνο που θα αφιερώσω σε κάθε τάξη… Αυτό καλούμαι για πρώτη φορά να το αντιμετωπίσω και να το ισορροπήσω. Ακόμα πιο ιδιαίτερο είναι το γεγονός ότι από τον Οκτώβριο το σχολείο θα μείνει μόνο με δύο παιδάκια, γιατί τα υπόλοιπα θα πάνε σε σχολείο της Καλύμνου όταν θα ολοκληρωθεί η σεζόν, αφού οι γονείς τους θα κλείσουν τα καταστήματά τους εδώ και θα επιστρέψουν στην Κάλυμνο για τον χειμώνα. Τα παιδάκια θα επιστρέψουν στο σχολείο της Τελένδου πάλι μετά το Πάσχα. Ουσιαστικά την σχολική χρονιά θα την βγάλουμε μαζί με δύο παιδιά της πέμπτης τάξης.

Πριν πού διδάσκατε;

Έχω πάει σε αρκετά μέρη της χώρας μας. Μια χρονιά ήμουν στη Θεσσαλονίκη, μια χρονιά στην Αθήνα, μια χρονιά στο χωριό Ζέρβη της Πέλλας, άλλη μια χρονιά στην Ξάνθη, πέρυσι ήμουν στους Λειψούς, έχω διδάξει τρία χρόνια στην Κάλυμνο εκ των οποίων μια χρονιά στο Βαθύ. Και φέτος είμαι στην Τέλενδο.

Πώς σας φαίνεται μέχρι στιγμής;

Προς το παρόν όλα είναι μια χαρά, και πιστεύω ότι έτσι θα συνεχίσουμε. Το χαίρομαι πολύ. Δεν μου έχει ξανατύχει να πρέπει να πάρω την βαρκούλα για να πάω στο σχολείο να διδάξω και νομίζω ότι πρόκειται για εμπειρία που δεν έχουν βιώσει πολλοί συνάδελφοί μου. Μάλιστα, κάθε πρωί στην βάρκα, συναντώ και ξένους επισκέπτες που είναι εδώ για διακοπές. Μαζί τους, νιώθω κι εγώ ότι είμαι σε διακοπές μπαίνοντας στη βαρκούλα κάθε πρωί. Τα παιδάκια μου με περιμένουν κάθε μέρα στο λιμάνι και πηγαίνουμε όλοι μαζί στο σχολείο.

Έχετε ενημερωθεί για το τι γίνεται στην περίπτωση κακοκαιρίας;

Μου έχουν πει οι βαρκάρηδες ότι σπανίως δεν μπορεί να προσεγγίσει βάρκα την Τέλενδο. Πρέπει ο καιρός να είναι πάρα πολύ άσχημος κι αυτό αν συμβεί, προκύπτει μια δυο φορές τον χρόνο. Είναι πάρα πολύ κοντά, δεν χρειάζεται περισσότερο από πέντε λεπτά για να περάσεις απέναντι.

Πόσο εύκολη ήταν για εσάς η απόφαση να μετακομίσετε στην Κάλυμνο;

Εγώ είμαι από την Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Ομολογώ ότι ήταν πάρα πολύ δύσκολη η απόφαση για να μείνω μόνιμα στην Κάλυμνο όμως ο άνθρωπος που διάλεξα να είμαι μαζί του το αξίζει και γι αυτό πήρα αυτή την απόφαση.

Φαντάζομαι ότι τα παιδιά στην Τέλενδο θα σας περίμεναν πώς και πώς.

Ναι! Εγώ ήρθα στο σχολείο μια ημέρα πριν ανοίξουν τα σχολεία και τα παιδιά άκουσαν ότι ήρθε η νέα κυρία και άφησαν το παιχνίδι τους για να έρθουν να με γνωρίσουν. Είναι πολύ συναισθηματικά παιδιά, φιλότιμα, υπάκουα και σέβονται το ρόλο του δασκάλου, έχουν αξίες από τα σπίτια τους. Και οι γονείς των παιδιών επίσης ήρθαν να με γνωρίσουν. Μου έδωσαν την αίσθηση ότι κι εκείνοι με περίμεναν. Είναι απλοί, αγνοί άνθρωποι που με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Τον δάσκαλο εδώ, τον έχουν ψηλά αυτό εισπράττω από τους ανθρώπους, από τον τρόπο με τον οποίο θα με καλημερίσουν οι γονείς, τα παιδιά. Είναι κάτι που δεν το έχω νιώσει στις μεγάλες πόλεις.

Ξεκινώντας να ασχοληθείτε με τα παιδαγωγικά, είχατε στο μυαλό σας αυτή την προοπτική;

Για να είμαι ειλικρινής, όχι. Όταν ήμουν πιο νέα, στα 22 με 23 πίστευα ότι δεν θα μπορούσα να αντεπεξέλθω σε τέτοιες καταστάσεις και συνθήκες. Αλλά καμιά φορά η ζωή και η πάροδος του χρόνου σού δίνουν τη σοφία και την πείρα για να δεις ότι τα πάντα μπορείς να καταφέρεις. Ο,τι σου φέρει ο Θεός στο δρόμο σου μπορείς να το κάνεις.

Πόσων ετών είστε;

Πριν από μερικές ημέρες έκλεισα τα 30.

Στα 30 είναι και μια πρόκληση αυτή για ένα εκπαιδευτικό.

Σίγουρα είναι. Ήθελα αυτή την εμπειρία να την έχω στην «ατζέντα» μου, με όλα τα σχολεία όπου έχω διδάξει.

Το καθημερινό πρόγραμμα λοιπόν της δασκάλας που διδάσκει στην Τέλενδο, τι περιλαμβάνει;

Η βαρκούλα ξεκινά στις 08.00 το πρωί, στις 08.05 περίπου φτάνω στο νησί και με τους μαθητές μου που με περιμένουν στο λιμάνι πηγαίνουμε στο σχολείο για να ξεκινήσουμε το μάθημά μας. Από εκεί και πέρα, κάθε τάξη ακολουθεί το δικό της πρόγραμμα μέχρι τις 12.25. Επειδή ακόμα είναι αρχή και πρόκειται για ένα σχολείο με ιδιαιτερότητες, φεύγω από εδώ γύρω στη 1.30 με 2 το μεσημέρι. Παίρνω το καϊκάκι και πηγαίνω απέναντι στην Κάλυμνο. Στη διάρκεια της σεζόν έχει έξι καϊκάκια που κάνουν αυτό το δρομολόγιο, τον χειμώνα μένουν μόνο δύο. Τώρα ακόμα έχει ανά μισή ώρα δρομολόγια.

Το σχολείο ως δομή, έχει ελλείψεις;

Το κτήριο έχει κάποια μικρά προβλήματα, αλλά ο δήμαρχος που στέκεται δίπλα μας, μας είπε ότι έχει δρομολογήσει εργασίες για την συντήρησή του και για την αποκατάσταση του γηπέδου. Αξίζει αυτά τα κτήρια, τα ιστορικά, να τα συντηρούμε και να τα προστατεύουμε από τις φθορές του χρόνου. Στον αγιασμό ήταν εδώ ο δήμαρχος Καλύμνου όπως και ο προϊστάμενος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Νίκος Ράπτης και ο μητροπολίτης Καλύμνου – Λέρου – Αστυπαλαίας. Η παρουσία τους, δείχνει έμπρακτα ότι στέκονται δίπλα μας.

Έχετε ξαναδιδάξει σε τόσο μικρό σχολείο;

Σε τόσο μικρό όχι, αλλά έχω διδάξει στο Βαθύ της Καλύμνου όπου ήταν 24 παιδιά σε όλο το σχολείο κι έχω διδάξει και στους Λειψούς όπου ήταν 38 παιδάκια συνολικά σε όλες τις τάξεις.

Για στεριανή πάντως, έχετε πιάσει για τα καλά άγονη γραμμή!

Καπετάνισσα έχω γίνει! Μέχρι το τέλος της χρονιάς μπορεί να παίρνω τη δική μου βάρκα για να περνάω απέναντι!

Όπως άλλοι συνάδελφοί σας παίρνουν το αυτοκίνητό τους για να πάνε στο σχολείο, εσείς παίρνετε τη βάρκα.

Ναι, ακριβώς. Αλλά για μένα είναι πιο εύκολο. Άλλοι συνάδελφοί μου δεν θα ζήσουν ποτέ αυτήν την μοναδική εμπειρία, αυτά τα συναισθήματα, αυτό το δέσιμο με τα παιδιά. Εγώ ευγνωμονώ τον Θεό που μου έδωσε αυτό το μικρό σχολείο, όπως και το σχολείο των Λειψών αλλά στο Βαθύ της Καλύμνου.

Υπάρχει προοπτική να μείνετε και για την επόμενη σχολική χρονιά εκεί;

Προς το παρόν, δεν βλέπω κάτι αρνητικό που θα με απέτρεπε να διδάξω εδώ και του χρόνου. Παρ΄όλα αυτά εμείς οι αναπληρωτές ζούμε κάθε χρόνο με την αβεβαιότητα αν θα διδάξουμε και σε ποιο σχολείο θα μας πάρουν. Οκτώ χρόνια τρέχω από σχολείο σε σχολείο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, όπως και όλοι οι συνάδελφοι αναπληρωτές. Πολλοί αφήνουν πίσω τις οικογένειές τους για να διδάξουν, άλλοι μετακομίζουν με την οικογένεια κάθε χρόνο σε άλλη πόλη και ξαναρχίζουν κάθε σχολική χρονιά από την αρχή τη ζωή τους.
Εμείς οι αναπληρωτές στελεχώνουμε τα λεγόμενα δύσκολα σχολεία, τα δυσπρόσιτα, τα απομακρυσμένα από τα αστικά κέντρα και που δύσκολα θα επέλεγε ένας μόνιμος συνάδελφος για να διδάξει. Δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει και τι έχουμε να περιμένουμε για την επόμενη χρονιά. Κάθε χρόνο ακούμε για μονιμοποιήσεις αλλά μέχρι στιγμής, τίποτα δεν έχει γίνει. Μόνο υποσχέσεις ακούμε. Εύχομαι το κράτος να μην ξεχάσει τους κόπους και τις θυσίες μας και να ασχοληθεί επιτέλους και με εμάς.


___________
Εναλλακτική Δράση
https://enallaktikidrasi.com/2018/10/daskala-pigainei-prwi-varka-telendo-kanei-mathima-ligostous-mathites/

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Η ζήλεια που νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη... Ή μήπως είναι;



    περί Ψυχολογίας    

Γιάννης Ξηντάρας *

Η ζήλεια (όταν έχει μέτρο και δεν φτάνει σε σημεία υπερβολής) είναι “φυσιολογική” στην σχέση μεταξύ δύο συντρόφων γιατί υποδεικνύει αγάπη, πάθος και ενδιαφέρον... Την βιώνουμε συνήθως όταν νιώθουμε ότι η σχέση μας με τον σύντροφο μας απειλείτε από οποιονδήποτε -κυρίως εξωγενή- παράγοντα. Είναι μία φυσιολογική αντίδραση ή σε τελική ανάλυση μία ασπίδα άμυνας για να αποφύγουμε τον πόνο ενός επικείμενου χωρισμού.
Τι γίνεται όμως, όταν το συναίσθημα της ζήλιας ξεπερνάει το όρια; Πως μας δημιουργεί προβλήματα στην σχέση; Τι γίνεται στην ιδέα ότι ο/η σύντροφός μας θα διαλέξει κάποιον άλλον/η εκτός απο εμάς, ότι θα βάλει άλλους ή άλλες προτεραιότητες μπροστά απο εμάς; Σε αυτήν την περίπτωση μας καταβροχθίζει αυτή η δυσάρεστη αίσθηση, ''να νιώθουμε ότι ζηλεύουμε'' ... μας δημιουργεί ένα τεράστιο πλήγμα.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που κρύβονται πίσω από αυτήν την συναισθηματική κατάσταση.
1. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση προκαλούν αισθήματα μειονεξίας και αυτο-υποτίμησης με αποτέλεσμα να μην εμπιστευόμαστε κανέναν και τίποτα και στο τελικό στάδιο να εκδηλώνουμε υπερβολική κτητικότητα στον σύντροφο μας ακόμα και για τα πιο απλά θέματα... Ο φόβος δηλαδή μην χάσουμε τον/την άλλον/η επειδή ''εμείς'' δεν αξίζουμε. Αναλογιστείτε λοιπόν: Νιώθετε καλά με τον εαυτό σας; Έχετε μια υγιή σχέση με τον σύντροφο σας; Βασίζεται στην αγάπη και τον σεβασμό; (Όταν αισθάνεσαι ανεπαρκής σε μία σχέση που ουσιαστικά δεν έχει προβλήματα, τότε μάλλον το πρόβλημα πρέπει να αρχίζει από εσάς...)
2. Τα στερεότυπα και οι κακές εμπειρίες που είχαμε από μικρή ηλικία π.χ ένας αδύναμος οικογενειακός δεσμός, μία τεράστια ερωτική απογοήτευση, βιώματα που χαράσσονται από φράσεις του τύπου “δεν υπάρχει αληθινή αγάπη”, επηρεάζουν κατά πολύ τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους γύρω μας και το μέλλον μας. Αν λοιπόν έχουμε αισθήματα ανεπάρκειας, και φοβόμαστε πως κανείς δεν μας αγαπάει και στο τέλος θα μας εγκαταλείψουν όλοι, τότε το φυσικό επακόλουθο είναι η ζήλεια – ως ένα τελευταίο σημείο σύνδεσης με τους άλλους, μία προσπάθεια να μείνουμε (έστω έτσι) κρατημένοι σε μία σχέση.
Αποδεχθείτε το αίσθημα της ζήλειας και εξελιχθείτε μέσα από αυτό, προβληματιστείτε γόνιμα μόνοι σας, συζητήστε το με φίλους, αναζητήστε βοήθεια... Αποκωδικοποιήστε το αίσθημα της ζήλειας ώστε να μην αφήνετε να σας κάνει να ντρέπεστε για αυτό. Είναι ένα βασικό βήμα για να το ξεπεράσετε. Αν όμως πιστεύετε στον εαυτό σας και είστε ανεξάρτητοι δεν θα αφήνατε τόσο εύκολα να δηλητηριαστεί η σχέση σας με τους ανθρώπους που αγαπάτε. Αυτός ίσως να είναι και ο καλύτερος τρόπος να αντιπαρέλθετε ενός τόσου δυσάρεστου συναισθήματος: Ξεκινάει από την αγάπη και την πίστη στον εαυτό σας!
Τέλος ας δούμε και την άλλη πλευρά σε αυτήν την σύντομη ανάλυση, γιατι τα νομίσματα έχουν πάντα δύο όψεις:
Η ζήλεια που νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη... Όταν έχουμε δίκιο μπορούμε να ζηλέψουμε. Αν ο σύντροφος μας δεν υπήρξε ειλικρινής κατά την διάρκεια της σχέσης ή μας έχει φερθεί άπιστα στο παρελθόν έχουμε κάθε δικαίωμα να το κάνουμε. Και σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η ζήλεια δεν θα εξαφανιστεί αν δεν κάνουμε προσπάθεια με τον εαυτό μας να διαγράψουμε το γεγονός και να κάνουμε μια νέα αρχή. Γιατί σε περίπτωση που δεν θα καταφέρουμε να συγχωρέσουμε τον/την άλλο/η, κατά πάσα πιθανότητα, θα εξακολουθούμε να νιώθουμε το ίδιο, θα εξακολουθούμε να ζηλεύουμε και να πονάμε... Και κάτι τέτοιο είναι βάναυσο και για τους δύο ...

~~~~~~~~

(*) Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου στο Περιστέρι, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Ἐξ ἀποστάσεως Μαθήματα Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν Ἐνηλίκων καὶ Παίδων

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΜΕ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
ΤΜΗΜΑ Α: Ηλικίες 6-8 ετών
ΤΜΗΜΑ Β: Ηλικίες 9-12 ετών

ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ
Είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από μικρή ηλικία όχι μόνο προλαμβάνει τις μαθησιακές δυσκολίες, αλλά και ενεργοποιεί τον εγκέφαλο των παιδιών με μοναδικό τρόπο, ώστε αφ' ενός να έχουν αυτά καλλίτερες μαθησιακές επιδόσεις, αφ' ετέρου να αναπτύσσονται ηθικά και πνευματικά.
"Στο δείγμα των παιδιών ηλικίας 6-9 ετών που εξετάστηκαν, διαπιστώθηκε ότι η εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών και της ιστορικής ορθογραφίας επιδρά θετικά στις οπτικοαντιληπτικές ικανότητες και λειτουργίες των παιδιών, τις οποίες αναπτύσσει με επιταχυνόμενο ρυθμό. Το αποτέλεσμα αυτό συνδέεται με το είδος του ερεθίσματος: η εκμάθηση γίνεται με κείμενα, που εμπεριέχουν περισσότερα οπτικά σημεία: τόνους και πνεύματα. Το υποκείμενο ουσιαστικά εξασκείται σ'ένα πιο σύνθετο οπτικό ερέθισμα, το οποίο απαιτεί εστίαση της προσοχής, ώστε να το αναπαραγάγει. Έτσι, φαίνεται να ωριμάζουν ταχύτερα: α. οι οπτικές λειτουργίες (οφθαλμικές κινήσεις, διοφθαλμικός συντονισμός), β. οι γνωστικές λειτουργίες, όπως η Αντίληψη (Διακριτική ικανότητα) και η Μνήμη (Μνημονική συγκράτηση). Η ωρίμανση των Οπτικοαντιληπτικών και Γνωστικών ικανοτήτων και λειτουργιών, που επιτελείται με την συστηματική εξάσκηση και, ως γνωστόν, συνδέεται με την εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης, συνεπάγεται την ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΘΕΤΙΚΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΗ. Εξ αυτού συνεπάγεται ότι η εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών και της ιστορικής ορθογραφίας ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΣΙΑΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΕΜΦΑΝΙΣΘΕΙ."
(από το βιβλίο των Ι. Τσέγκου, Θ. Παπαδάκη, Δ. Βεκιάρη "Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ")
Σε πείσμα λοιπόν όσων εξακολουθούν να θεωρούν τα αρχαία ελληνικά "νεκρή γλώσσα", εμείς απαντούμε με τα παιδικά μας μαθήματα.
Μέσα από διαδραστικά παιχνίδια, ζωγραφική, ιστορίες αλλά και την χρήση των αξιολογότερων βιβλίων αρχαίων ελληνικών για παιδιά, ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ, ΠΑΙΖΟΥΜΕ, ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΜΕ!!!
Και όλα αυτά από την άνεση του σπιτιού μας, από όποιο μέρος του κόσμου και αν βρισκόμαστε...
ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ, στείλτε μήνυμα μέσω της παρούσας σελίδας ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο n.paxinou@gmail.com
~~~~~~~~~~~~
Ἐξ ἀποστάσεως Μαθήματα Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν Ἐνηλίκων καὶ Παίδων

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Κρήτη: Πέθανε περιμένοντας άδικα το ασθενοφόρο του Κέντρου Υγείας Κισσάμου

 Κρήτη 

 20.08.2018

Κύριοι Υπουργοί, την περασμένη ημέρα έφυγε από τη ζωή ένας πολίτης γιατί δεν υπήρχε ασθενοφόρο, όταν ήρθε μετά από 2 ώρες ήταν αργά. Ίσως τώρα να ήταν ζωντανός.


Στο σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης ασθενοφόρων στο Κέντρο Υγείας Κισσάμου, αναφέρεται ο Δήμαρχος Θοδωρής Σταθάκης, με σπιτολή του προς τον Υπουργός Υγείας Ανδρέα Ξανθό και τον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη. 
Σύμφωνα με τον Δήμαρχο, στις 16 Αυγούστου, ένας λουόμενος έχασε τη ζωή του στην παραλία Μαύρου Μώλου στην Κίσσαμο, περιμένοντας μάταια ασθενοφόρο ωστόσο όταν αυτό ήρθε, με δύο ώρες καθυστέρηση όπως λέει ο Δήμαρχος, ήταν ήδη αργά για τον άνθρωπο. 
Σύμφωνα με τον Δήμαρχο, είναι αδιανόητο να μην υπάρχει ασθενοφόρο εν λειτουργία στο Κέντρο Υγείας Κισσάμου. Δυστυχώς και το ασθενοφόρο που στάλθηκε ως δωρεά από το ΕΚΑΒ είναι σε χειρότερη κατάσταση από εκείνο του Κέντρου Υγείας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να φαίνονται καταγεγραμμένα δύο ασθενοφόρα ως δύναμη, αλλά κανένα από τα δύο δεν είναι λειτουργικό.
Αναλυτικά η επιστολή του Θοδωρή Σταθάκη έχει ως εξής:
Επανερχόμαστε ως Δήμος Κισσάμου και ως τοπική κοινωνία
 για το θέμα λειτουργίας του Κέντρου Υγείας Κισσάμου.
Αξιολογούμε θετικά τις προσπάθειες σας να ενισχύσετε με μόνιμο ιατρικό προσωπικό και πλήρωμα ασθενοφόρου όμως δεν αρκούν για τις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες παροχής υπηρεσιών υγείας προς τους κατοίκους και τους επισκέπτες της περιοχής,, σας είναι εξάλλου γνωστή η εδαφική περιφέρεια αρμοδιότητας του Κέντρου Υγείας Κισσάμου.
Με τη παρούσα επιστολή επιθυμώ να σας καταθέσω και εγγράφως αυτά που σας έχω αναφέρει και προφορικά, αλλά και κατά την πρόσφατη επίσκεψη μου στην διοικήτρια της 7ης Υγειονομικής Περιφέρειας Κρήτης. Eίναι αδιανόητο να μην υπάρχει ασθενοφόρο εν λειτουργία στο Κέντρο Υγείας Κισσάμου. Δυστυχώς και το ασθενοφόρο που στάλθηκε ως δωρεά από το ΕΚΑΒ είναι σε χειρότερη κατάσταση από εκείνο του Κέντρου Υγείας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να φαίνονται καταγεγραμμένα δύο ασθενοφόρα ως δύναμη, αλλά κανένα από τα δύο δεν είναι λειτουργικό.
Κύριοι Υπουργοί, την περασμένη ημέρα έφυγε από τη ζωή ένας πολίτης γιατί δεν υπήρχε ασθενοφόρο, όταν ήρθε μετά από 2 ώρες ήταν αργά. Ίσως τώρα να ήταν ζωντανός.
Πραγματοποιήθηκε προμήθεια νέων ασθενοφόρων στην Κρήτη. Για ποιο λόγο δεν ήρθε και στο Κέντρο Υγείας Κισσάμου;

Κύριοι Υπουργοί, Κάντε το αυτονόητο και εξοπλίστε με ασθενοφόρα το Κέντρο Υγείας Κισσάμου. Εμείς ως Δήμος βλέποντας αυτή την απίστευτη αδικία που γίνεται εις βάρος της ζωής των πολιτών έχουμε ξεκινήσει τις διαδικασίες αγοράς ενός νέου ασθενοφόρου. ‘Έως τότε, όμως, απαιτούμε να δώσετε λύση στο πρόβλημα.
___________

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο Γιατρός Διονύσης Πυλαρινός» την Παρασκευή 10 Αυγούστου 2018, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ


~~~~~~~~~~~

Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ
σας προσκαλούν
στην παρουσίαση του βιβλίου

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2018, στις 20:30
στον Άγιο Γεώργιο των Φιλικών, στη Ζάκυνθο

Ομιλητές:
Γιάννης Δεμέτης, Νίκος Κακολύρης,
Διονύσης Βίτσος, Μπάμπης Πυλαρινός
~~~~~~~
Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου…

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

η οποία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018, στις 20:30, στον Άγιο Γεώργιο των Φιλικών, στη Ζάκυνθο και ομιλητές είναι οι κ.κ. Γιάννης Δεμέτης – πρώην Διευθυντης Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, Νίκος Κακολύρης – Μαθηματικός, Διονύσης Βίτσος – Συγγραφέας / Εκδότης των εκδόσεων ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ και ο γιος του αείμνηστου γιατρού Μπάμπης Πυλαρινός – Ζωγράφος/Αγιογράφος, ο οποίος και είναι ο συγγραφέας του βιβλίου.

Μια προσέγγιση της παρουσίας και του έργου του γιατρού, Διονύση Πυλαρινού (1927-2007) με τη ματιά του γιου του, Μπάμπη Πυλαρινού, των φίλων και των συνεργατών του, ανθρώπων, δηλαδή, που δραστηριοποιήθηκε μαζί τους στους χώρους που κυρίως κινήθηκε: ιατρικό λειτούργημα, δημαρχιακό και βουλευτικό αξίωμα, προεδρία Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων.
Δίνονται μαρτυρίες για το πώς προχώρησαν, αλλά και πώς ματαιώθηκαν πολλά πράγματα στο νησί και τον τρόπο που αντιδρούσε ο γιατρός στις καταστάσεις που αντιμετώπισε.
Η προστατευτικότητα και η υποστηρικτική συμπεριφορά που επέδειξε ο Πυλαρινός προς το αδύναμο κομμάτι του κοινωνικού του περιβάλλοντος τον κατέστησαν ιδιαίτερα δημοφιλή στους συντοπίτες του. Το ήθος και το έργο του ρίζωσε στη μνήμη της ζακυνθινής κοινωνίας.
Στο βιβλίο περιλαμβάνονται και τρεις ομιλίες του γιατρού για τον Λούκα Καρρέρ, την δράση της Φιλικής Εταιρείας και την ιστορία και τη δραστηριότητα του Μουσείου Σολωμού.

Who is Who  
Ο Διονύσης γεννήθηκε το 1927 στο Σαρακινάδο και έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη Ζάκυνθο. Πέρασε στη ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αφού ολοκλήρωσε και τη διδακτορική του διατριβή εργάστηκε στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Επέστρεψε στη Ζάκυνθο το 1957. Δυο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη Λωρέττα Λογοθέτη και απέκτησε μαζί της τρία παιδιά την Έφη, την Ελένη και το Χαράλαμπο.
Από το 1962 μέχρι τι 1986 εργάστηκε σαν γιατρός στο Νοσοκομείο Ζακύνθου όπου έγινε Διευθυντής της παθολογικής κλινικής.
Τον Οκτώβριο του 1986 Εξελέγη δήμαρχος Ζακυνθίων και το 1989 εξελέγη βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση Τζανετάκη.
Διατέλεσε επί μακρόν Πρόεδρος του Μουσείου Σολομού και Επιφανών Ζακυνθίων.
Ο εκλιπών διακρίθηκε για την επιστημονική, κοινωνική και επαγγελματική του καταξίωση, και ως πολιτικός υπήρξε φιλοπρόοδος διακρινόμενος για το ήθος και την εργατικότητα του. Ως πολιτικός, ήταν πρωτοπόρος στο λόγο και πορεύθηκε με γνώμονα το μέτρο, την ηπιότητα, το σεβασμό στη διαφορετική άποψη και υπηρέτησε το τόπο του από κάθε θέση ευθύνης. Υπήρξε ιστορικό στέλεχος της Ένωσης Κέντρου και της Ν.Δ. και η απουσία του προστίθεται στις απουσίες όσων άφησαν κάτι καλό σε τούτο τον τόπο.

___________

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

«Η Παναγία του Βαλτινού» του Δημήτρη Τσιγάρα

Ηλίας Κεφάλας
ΤΡΙΚΑΛΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ


ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤ. ΤΣΙΓΑΡΑ
«Η Παναγία του Βαλτινού», 
Τρίκαλα 2018

Εδώ στις εσοχές της επαρχίας που ζούμε κεκρυμμένοι, μην προκαλώντας καθ’ οιονδήποτε τρόπο την δημοσιότητα, μη νομίζετε ότι μένουμε και ανενεργοί. Δημιουργούμε τον μικρό μας πολιτισμό απερίσπαστοι και αφοσιωμένοι στα μεράκια μας και δεν έχουμε απαιτήσεις ιδιαίτερες πέρα από τις πειστικές απαντήσεις που δίνουμε στον εαυτό μας. Κατά τα άλλα και τυπογραφικά εργαστήρια έχουμε και βιβλία βγάζουμε ιδίοις αναμαλώμασι και βιβλιοπωλεία έχουμε για να τα εκθέτουμε στις βιτρίνες τους και κόσμο, επίσης έχουμε, για να τα προσέχει και να τα συζητάει. Προ πάντων έχουμε συγγραφείς. 
Ο λόγος σήμερα για τον Δημήτρη Τσιγάρα που, πολύ πιθανόν, να πηγαίνει κατά κάποιον τρόπο ενσυνείδητα χαμένος, επιμένοντας να μη φεύγει από τον γενέθλιο χώρο του. Σπουδαγμένος γραφίστας και επιμελητής βιβλίων καλλιεργεί παράλληλα όλες τις εγγενείς εφέσεις του, αυτές που τον αιχμαλώτισαν από την παιδική του ηλικία και τον οδήγησαν σ’ έναν πληθωρικό καλλιτεχνικό δρόμο: ζωγράφος, μουσικός, φωτογράφος, συγγραφέας, εκδότης, λαογράφος, κινηματογραφιστής. Μπράβο Δημήτρη!
Το άρτι εκδοθέν βιβλίο του είναι «Η Παναγία του Βαλτινού», με κείμενα τοπιολαογραφικά σύμμεικτα, όπως επεξηγεί ο υπότιτλός του. Πρόκειται για ιστορικές και λαογραφικές αναφορές γύρω από το πανέμορφο ξωκκλήσι, αλλά και μνήμες των γύρω χωριών, κυρίως του Βαλτινού. Εντυπωσιάζουν πέρα από τις κατατοπιστικές φωτογραφίες οι ζωγραφιές του Δημήτρη, που ζωντανεύουν με ενάργεια τους θρύλους του δάσους ή τους ήρωες των ομόθεμων κειμένων που ανθολογεί. Δυστυχώς ο χώρος δεν επιτρέπει να πούμε περισσότερα. Ήθελα απλώς να πω ότι είμαστε εδώ, υπάρχουμε και δημιουργούμε εν ακμή, στον τόπο μας.


Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Ο Κορφιάτης βρυκόλακας {αποσπάσματα από το κείμενο του 5ου τεύχους του Νίκου Δημήτριου Μάμαλου}

Πορτόνι
Κέρκυρα

Ο Κορφιάτης βρυκόλακας
{αποσπάσματα από το κείμενο του 5ου τεύχους του Νίκου Δημήτριου Μάμαλου}


 Π οιος είναι και τι κάνει ο βρυκόλακας; Ο Μιχαήλ Δένδιας θα τον περιγράψει ως: «ο συν τω σώματι εμφανιζόμενος μετά θάνατου κακός άνθρωπος, όστις ανιστάμενος τας νύκτας απο του τάκρου περιέρχονται τα γνωστά αυτώ μέρη. Αλλόμοιον δ'είς εκίνον ούτις ήθελαν ίδει αυτού διότι όντος μεγάλην δυστυχίαν θέλει υποστή». Ο Γεράσιμος Χυτήρης είναι εξίσου γλαφυρός: «αναπαλλοτρίωτοι υπεξούσιοι των διαβολικών ορδών, μετέχουν και σαν εταίροι, αφού κρατούν την ικανότητα να διαπράττουν το κακό και σε βάρος των ζωντανών, τόσο με το φόβο που προκαλούν, όσο κι από επιδίωξη της ανεπανόρθωτα κακής τους φύσεως». 
.....................
Τα σαγράδα χάσκουν ακόμα

Τα ερείπια των γαιοκτημονικών οικογενειών της υπαίθρου διατηρούν τη κεντρική τους θέση όχι μόνο στο οικιστικό σχέδιο του χωριού, αλλά και στις αφηγήσεις. Πετάμε τα σκουπίδια μας μέσα και παρκάρουμε μπροστά τους για να τα κρύψουμε. Αυτά εκεί, επιζούν και μετά το χαλασμό τους. Η ακλέρια και η ερμιά που οδήγησαν στην εγκατάλειψη είναι αναμενόμενη τιμωρία της συμπεριφοράς των αριστοκρατών στους φτωχούς χωριάτες. Αρπαγή περιουσιών, εξοντωτικές εργασίες, θάνατος. Οι παλαιότεροι θα μιλήσουν για τους ανθρώπινους σκελετούς που βρέθηκαν στα περίφημα σαγράδα. Ο άρχοντας πρέπει να τιμωρηθεί και αφού δεν το κατάφερε κανείς σε αυτή τη ζωή, υπάρχει και η επόμενη. Οι συγγενείς και οι γείτονες ας δράσουν καταλλήλως. Αυτή είναι η γοητεία της Κέρκυρας που περιγράφει ο Λ. Ντάρρελ.
...................
Οι αφορισμένοι στα χωριά και στη χώρα

Ανάμεσα στα επιτίμια του αφορισμού των περασμένων αιώνων ήταν οι αφορισμένοι να μείνουν «άλυτοι και τυμπανιαίοι». Ο αφορισμός αποτέλεσε εργαλείο της Εκκλησίας στο πλαίσιο των δικαστικών αρμοδιοτήτων που επωμίστηκε στις βενετοκρατούμενες και οθωμανοκρατούμενες περιοχές. Εκ των πραγμάτων λειτούργησε και εντοπίζεται σε περιπτώσεις που δεν αναμένεται. Αν δεν έχει προηγηθεί αφορισμός η εκκλησιαστική δράση παραμένει άμεση. Ας δούμε ένα παλιότερο παράδειγμα και ένα σύγχρονο. 
.......................
Τα δικά μας κινηματογραφικά βαμπίρ

Η δυτικοευρωπαϊκή παράδοση του βαμπίρ (αιχμηροί κυνόδοντες, τροφή με αίμα ζωντανών, φόβος στο φως κ.τ.λ.) συναντά την εγχώρια βαλκανική του βρικόλακα στον κινηματογράφο. Για τις παραδόσεις γύρω από το Ποντικονήσι έχουμε μιλήσει παλιότερα (Πορτόνι 3, Καλοκαίρι 2017 ). Η αμερικάνικη ταινία Isle of the Dead (1945), υποτιθέμενα γυρισμένη στην Κέρκυρα των Βαλκανικών Πολέμων, φέρνει στο νησί των Νεκρών του Μπαίκλιν την Καρμίλλα του Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού. Στη Fedora (1979) όλα παραπέμπουν στο κερκυραϊκό φαντασιακό που συνέθεσαν μέσα στους αιώνες των ελαιώνων οι επισκέπτες του νησιού αναζητώντας αυτό που δεν εντόπιζαν στις πατρίδες τους: αθανασία. 

~~~~~~~~~~~~
Φωτό 1: Αφιέρωμα στη στοιχειωμένη Κέρκυρα στην Ακρόπολη του 1967
Φωτό 2 : Η ιστορία του βρυκόλακα Αντωνάκη Μπόϊκου συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των πνευματιστών του Μεσοπολέμου Δημοσίευμα στο περιοδικό "Ψυχικαί Έρευναι" {1933}
Φωτό 3 : Χαρακτηριστική σκηνή της ταινίας Fedora {1978}
Φώτο 4: Εξώφυλλο περιοδικού "Πορτόνι"